Gisteren had ik een groot gedeelte van de dag op bed doorgebracht en toen ik wakker werd rond een uur of 2/half 3 realiseerde ik me dat ik het kindje weinig gevoeld had. Dat terwijl hij normaal zich minstens 1 keer per uur wel even meldt (ja het is een drukke). Daarnaast had ik lichte hoofdpijn en misselijkheid. Ik dus maar de VK gebeld. Zij kwam meteen.
Ze zette meteen de doptone op mijn buik en daar hoorde ik gelukkig meteen die mooie harttonen. Meteen kwamen de tranen. Ik had me toch wel zorgen gemaakt. Natuurlijk ook mijn bloeddruk gemeten en die was hoog. Onderdruk van 105. Dus meteen Erik gebeld en oppas voor Maarten geregeld (ik heb een schat van een vriendin, Charlotte, die op donderdag vrij is en op zo'n moment alles uit haar handen laat vallen). Erik en ik waren rond half 5 in het ziekenhuis. Daar werd alles gecontroleerd:
bloeddruk, urine, hartfilmpje, echo (om te kijken naar de hoeveelheid vruchtwater) en natuurlijk ook bloed. Bloeddruk was in het ziekenhuis bij de eerste meting nog hoger (onderdruk 115) Bij de 2e meting was het weer 105. Wat we al verwachtten: ze wilden me ter observatie houden. Ik werd opgenomen en kreeg 3 keer per dag 1 tablet aldomed voorgeschreven (een bloeddruk verlager). Gisteravond hebben ze me ook nog getoucheerd, omdat ik zoveel harde buiken had. Bij het toucheren bleek dat de baarmoedermond wel een heel klein beetje open was maar nog niet volledig verweekt. Er was dus zeker geen sprake van een bevalling. Als gevolg van het toucheren heb ik gisteren een beetje bloed verloren (is heel normaal) en vandaag werd dat gevolgd door de slijmprop (die ben ik nu dus zo goed als kwijt)
Gisteravond is Erik weer naar huis gegaan en heeft met zijn ouders geregeld dat zij vandaag Maarten zouden ophalen, zodat wij onze handen vrij hebben. De onderdruk was na de medicatie gisteravond gedaald naar 90, vanochtend 85 en vanmiddag had ik een keurige bloeddruk van 80-120 
.
Vanmiddag is er weer bloed geprikt en al mijn bloedwaarden waren nog steeds keurig, afgezien van de trombocyten. Die blijven stabiel op een lage waarde. Daarmee bedoel ik te zeggen dat de waarde laag is, maar niet veranderd sinds begin januari.
Lage trombocyten kunnen het gevolg zijn van een bepaalde soort van zwangerschapsvergiftiging. Er is niets anders aan te doen dan bevallen... Ze zijn bij mij laag maar nog niet gevaarlijk laag. Voorlopig kijken ze het nog even aan, omdat het voor het kindje het beste is om de bevalling natuurlijk op gang te laten komen. De bloeddruk is nu met de medicatie onder controle en bij enige twijfel of niet lekker voelen (ik weet waar ik op moet letten) kan ik bellen en naar de Triage komen. (10 minuten bij ons vandaan)
Ik zit er zelf zo in dat ik het liefst thuis ben, maar wel alleen als ik me goed voel. Als ik het niet vertrouw bel ik meteen en dan lig ik liever in het ziekenhuis.
Voorlopig installeer ik me op bed, op de bank of in een luie stoel.