Vandaag moest ik om half 12 bij de gyn zijn voor een normale controle. Wel eerst even bloedprikken, zodat hij meteen de bloeduitslagen kon bekijken. Dus ik was om kwart over 10 in het ziekenhuis (bloedprikken moet minimaal 1 uur van tevoren). De gyn was 's ochtends weggeroepen voor een spoedgeval, dus hij had een uitloop van minimaal een half uur. Kwart over 12 was ik aan de beurt. Alles zag er goed uit dus alleen nog even een echo. Hij keuvelt nog een beetje en ineens zegt ie: "nou je mag naar boven naar de triage, ik wil een ctg zien… "
Ik snapte er niets van dus vroeg meteen waarom. Nou hij vermoedde dat de placenta los lag. 
Ik mocht even plaats nemen in de wachtkamer en waarschijnlijk zou ik dan opgeroepen worden voor een echo door de echografist (de specialist dus) en daarna naar boven voor de CTG. Hij gaf aan dat als de placenta los was dat er voor inleiding of keizersnee gekozen zou worden… Daar schrok ik best van. In de wachtkamer kwam er iemand met een rolstoel naar me toe, of ik plaats wilde nemen in de rolstoel… "uhhh, is die echt voor mij?" 
" Ja die is voor u…. " "oh ok…" Dus niet eerst een echo.
Een hele lieve dame bracht me in de rolstoel naar de triage. Inmiddels smste Erik, dat hij toch maar naar het ziekenhuis kwam, die zat namelijk op zijn werk omdat het maar een "normale" controle zou zijn…
Op de triage aan de CTG en al snel had ik een arts-assistent en een co aan mijn bed. De arts-assistent gaf aan dat als de placenta daadwerkelijk los lag, dat ik een keizersnee zou krijgen. Niks geen inleiding, maar met spoed naar de ok… 
tja daar had ik niet op gerekend. De arts-assistent wilde ook de gyn erbij. Dus de 2e gyn bekeek een echo. Een heerlijke ouderwetse gyn, die het apparaat niet goed genoeg vond en niet begreep waarom er beneden (in de officiële echokamer) niet een echo gemaakt was door de echografist… In ieder geval deze 3 artsen konden geen loslatende placenta ontdekken… CTG was goed, dus volgens hen was er niets aan de hand. Geen keizersnee dus… 
Voor de zekerheid zou ik toch nog gezien worden door de echografist (wat in eerste instantie al de bedoeling was maar blijkbaar niet gedaan was). Om 3 uur kon ik terecht op de echokamer. De echografiste dacht hetzelfde te zien als de eerste gyn. Dus een loslatende placenta. (mijn gedachte: dus wel een keizersnee??) 
Zij ging de gyn er dus bij halen. Uiteindelijk kon ze de gynaecoloog niet vinden en kwam dus met een meer ervaren collega terug. Die gaf aan al eerder over mijn geval gehoord te hebben… maar blijkbaar had hij besloten dat ik beter eerst aan de CTG kon voordat ik de echo kreeg… Maar goed, die ging nu ook kijken en hij zag wel ruimte tussen de buikwand en de placenta, maar dat betekende niet dat hij aan het loslaten is. Daarnaast heeft ie ook gekeken naar de doorbloeding en de groei van de baby. Inmiddels wordt de baby geschat op 3600 gram. Samen met de uitkomst van de CTG, een gevulde blaas en gevuld maagje en het feit dat de baby goed bewegelijk is. Was de uiteindelijke conclusie dat het vals alarm was en ik mocht naar huis. 
Wat een emoties op zo'n dag! Pfff, ik ben bekaf en ga nu dus even lekker tukken…