Vorige week bleek dat we een beetje naar achteren geschoven waren op de wachtlijst. Toen ik belde met de vraag wanneer Sjoerd aan de beurt was, werd me in eerste instantie gezegd "niet voor 13 juli" in tweede instantie werd daar nog eens overheen verteld dat het wel augustus kon worden. Volledig in de stress heb ik toe de coordinator van het schisisteam in het ziekenhuis gebeld met de melding dat dit niet afgesproken was. Er was namelijk afgesproken dat Sjoerd weer "hersteld" zou zijn als ik weer aan het werk zou gaan (1 augustus). De volgende ochtend bleek dat ze toch wel geschrokken waren, want ineens stond Sjoerd met potlood in de agenda voor 6 juli. Dinsdag kwam het verlossende telefoontje. Sjoerd wordt 6 juli om half 9 geopereerd.
Inmiddels ben ik tijdens het boodschappen doen, aangesproken door een moeder met een zoontje van 16 maanden die ook een schisis heeft. Dit kindje is ook in het WKZ door dr Breugem geopereerd.
Gisteren ben ik bij haar op de koffie geweest en heel veel informatie gekregen. Vandaag zijn de naar het pre/operatieve spreekuur geweest. Alles bij elkaar een
redelijk compleet beeld qua informatie. Vooral de info van de moeder die mij op straat aansprak, is erg waardevol. Al mijn vragen kon ik bij haar kwijt. Dingen als dat haar kindje er niet alleen anders uit zag maar ook anders klonk. Dit soort info krijg je niet van een arts. Daarnaast is het gewoon fijn een lotgenoot te kennen. Het klikt ook wel erg goed.
Zover dat kan, zijn we er redelijk klaar voor.